Yanı başımdaymış, sevgilim Işığın, gölgen… yanaklarımda hissettim o soğuğu Bir izle bıraktın ama yok olamadın Bırakıp gidemedin Yas değil, sevda hiç değil Kahramanca bir göğüs geriş belki Yanaklarımda hala buselerin Ellerimde umutlu hayallerin Sen yanımdasın, gitmemişsin Soğuk duvarlara hapsoldum, daralıyorum Çıkartsana beni sevgilim Kurtarsana beni buradan Annemin güzel sesi geldi kulağıma, Babamın bakışlarını hissedebiliyorum Neredesin, gitme… Kalamıyorum ben, bırakmayın beni Işıklar...

Bir kapı koluna takıldı derim, Geri dönmezsem çıktığım odaya, Kendi kendimin kurbanı olacağım. Fakat dönersem Kasvetin kucağında bir çocuk doğacak. Yetişkin bedenimle çocukluğumu büyüteceğim. Bana benzediğini söyleyecek komşu teyzeler, Yüzümü ekşiteceğim. Ben o çelimsiz, küçük kız değilim demek için bağıracak içim. Derimse gülümseyecek, Pek değişmedim diyecek, Yağ çekecek biraz. Pek edepliymiş diyecekler fısıltıyla, Benim duymama izin verecek ama belli etmeyecek kadar. Bense o an kendi...

İnsan hayata yetişmek için sürekli koşup durmak zorunda mı ya da hayata yetişmek zorunda mı? Hepimizin kendi hayatlarımızın direksiyonundayız, kaza yapmadan sürmek için devamlı bir efor içindeyiz. Bazen ardımızdan gelenleri kontrol ediyor, bazen yanımızdan hızla geçip gidenlere bakakalıyoruz. Hızlanmak istediğini haber verenler bazen canımızı sıkıyor, onun yerine geçmek ona yetişmek, bazen ondan daha hızlı olmak istiyoruz. Bir yandan yönümüzü, yolumuzu kontrol etmeye çalışırken diğer yandan...